Naukowcy uważają, że przodkowie skorpio­nów byli prawdopodobnie pierwszymi paję­czakami, które opuściły środowisko wodne i przystosowały się do życia na lądzie. Najstar­szym kopalnym pajęczakiem jest właśnie skorpion sprzed 400 milionów lat, niewiele różniący się budową od obecnie żyjących skorpionów. Cechy ich budowy okazały się widocznie na tyle efektywne, że te zwierzęta nie musiały się bardzo zmienić, by zaadopto­wać się do nowych środowisk.

Zaleszczotki (Pseudoscorpiones) są mały­mi pajęczakami wyglądającymi jak miniaturo­we skorpiony. Opisano 2000 gatunków. Nie mają biczowatego odwłoka zakończonego kol­cem, nie zagrażają więc człowiekowi. Swoje ofiary zabijają jadem z nogogłaszczków. Tyl­ko nieliczne osiągają ponad 8 mm długości. Są to stworzenia żyjące głównie w glebie i ściół­ce. W gruczołach przędnych wytwarzają, po­dobnie jak pająki, nić jedwabną, z której przę­dą kokony, do których samice składają jaja.

Młode zaleszczotki robią oprzędy, w których linieją, oraz kokony na przezimowanie.

Spawęki (Pedipalpi), czyli nogogłaszcz-kowce, są niewielką grupą, liczącą tylko 150 gatunków. U 85 gatunków odwłok jest zakoń­czony długim, biczowatym "ogonem" (Uropy-gi), pozostałe (Amblypygi) mają odwłok zwy­czajnie zakończony. (Obecnie są to 2 odrębne rzędy - przyp. tłum.). Spawęki zabijają swoje ofiary rozpylając ciecz składającą się głównie z kwasu octowego. O przedstawicielach po­dobnie wyglądających pajęczaków, nazywa­nych palpigradami (Palpigrada), niewiele do­tychczas wiadomo.